پلان اول :
چند روز پیش در خیابان میرفتم ، آن طرف خیابان دختری از ماشین پیاده شد و ناگهان شالی که روی سرش بود افتاد. دختر با همان حالت مسافت کوتاهی را پیمود تا نزدیک منزلی رسید ، شال را دوباره سرش انداخت.

زمانی که این اتفاق به ظاهر ساده افتاد، هیچ آبی از آب تکان نخورد،
فقط حجابی از سر افتاد!

پلان دوم :

روبه رو
آقایی می آمد ، چنان حواسش به دختر رفت که متوجه کسانی که از مقابلش میگذشتند نبود.


آن طرف خیابان
پسر جوانی که در حال خوردن و قدم زدن در عوالم هپروت خود بود به ناگاه با دیدن آن منظره عنان از کف داد و دل در گرو آن نادره بی حجاب خوردن فراموش کرد و با دهانی باز و چشمانی بازتر محو تماشا شد .

پشت سر
مرد میانسالی در حالی که حواسش به دختر بود، چاله جلوی پایش هم یادش رفت !

پلان سوم :

همه ان ها انگار فیلم هیجان انگیزی می دیدند.
همه نگاه ها به سمت دختر رفت . همه انگار برای اولین بی حجابی یک نفر  را می دیدند!
تصویر که هر روز در شهرمان میبینیم ، حالا چطور برای این ها یکباره جذاب شد!

بر سر ما چه آماده است!
چرا افتادن حجاب برای ان دختر مهم نبود ؟!مگر خیابان محل خصوصی زندگی ماست!عفت و حیای دخترانمان کجا رفته است!
چرا افتادن حجاب برای این اقایان شبیه فیلم های هیجان انگیز است و این قدر لذت بخش که برای لحظاتی همه نگاه ها را خرج  یک حرام می کنند !
چرا عفت نگاه را فراموش کردند!؟
چرا اینگونه شده ایم، چرا ؟!

زهرا(سلام الله علیها) می فرمایند: بهترین زنان، آن زنی است که به مرد نامحرم نگاه نکند و مرد نامحرم هم او را نبیند.