از دور...... می لنگیــد ......
احســاس می كردم كـــه ...... قــدری عقل او كم بـود
جــور ِ عجیبــی بود ..... انگـاری كه معتــاد است
از بس كه وضــع ظاهـــرش درهـم و بـرهم بـــود
یك روز زانــویش میـانِ كوچــه شـل می شد !
یك روز دیگــر زنده و قبراق و محكــم بود !
اعصاب ِ من با خنده هـــایش خط خطـــی مــی گشت ...
افـكار ِ مــن با سـُـرفه هـایش زیر یا بــَم بـود !
وقت ِ خریـد از پیش مـــا ..... من عذر می خواهم ....
شخصیتــی منفــی برای مـن مجســم بــود !!
مـی رفت و می آمـد مرا درگیــر خــود میكــرد
حال من و او سال ها ایــن ها كـه گفتم بود .
تا اینكــــه ....
دیدم ناگهــــان یك عصر پاییـــزی
درب مغــازه بستــم و رفتــم در آن انبــوه
وا !!! ....
ــــ شیمیایی !؟
ــــ جبهه !؟....
ــــ موجی ؟! ...
ــــ آه بیچاره !! ....
مــــــــن گیج ِ گیج و ذهنـــم گنگ و مبهـــم بود !
گفتند : او یك خاكریز ، تركش ِ آلـــودَه ست
آرام بردوش ِ خیابان ها تمـــوج داشت
پیچیده لای دست هـــای سبز ِ پرچـــم بود
من فكر میكردم كه او دَه درصد آدم نیست
امروز فهمیـــدم كه او صد در صد آدم بـــود
.
.
.
شرمنــــــــده ام كه درك من از او ، چــــــــرا كم بود .... ؟؟!!
می نویسم تا یادم نرود تمام وجودم را از عروج شما دارم