دعوت نامه اي مخصوص شما

اگر بخواهيم توزيع جمعيت کساني را که براي بازديد به منطقه مي‌آيند بسنجيم، مي‌فهميم که از همه اقشار مختلف با گرايش‌هاي گوناگون هر سال تعداد زيادي به منطقه مي‌آيند. بررسي اينکه براي چه مي‌آيند و چه مي‌خواهند، فرصت زيادي مي‌طلبد تا درباره آن بحث کنيم و پاي صحبت آنها بنشينيم. اما نقطه اشتراک تمام آدم ها اين است که اينجا لباس‌هاي کاذب شهري را بيرون مي‌آورند و همه با هيأت يک بسيجي عاشق شهادت، رد پاي ملکوتي شهدا را تا آسمان مشايعت مي‌کنند.

خيلي‌ها اصلاً به قول بچه‌ها توي باغ نيستند. وقتي مي‌آيند اينجا ديگر مقيم ميکده مي‌شوند و خيلي‌ها هم سلوک يکساله خود را در اين سرزمين به تجلي مي‌نشينند. هر چه هست راهيان نور و بازديد از مناطق، پلي است بين ما و شهدا . اين نهايت بي‌انصافي است که شهدا را از آن يک قشر خاص بدانيم و البته اين نيز بي انصافي است که شهدا را فقط براي لحظاتي بخواهيم که احساساتي هستيم. خيلي از ما که به سفر سبز بازديد از مناطق آمده‌ايم،‌ در خودمان گم شده‌ايم و نمي‌دانيم چگونه بايد مورد توجه شهدا باشيم. حالا وقتي سر‌گذشت بعضي از آدم‌هايي که آمده‌اند را مرور مي‌کنيم،‌ مي‌بينيم هيچ دو نفري در اين سرزمين مثل هم نيستند و هر کدام از افراد،‌ منتخب شهدايند و شهدا به برق نگاهها چشم دوخته اند. فقط کافي است آن برق در چشم هايمان باشد.